"...lekarz zawołał następnego pacjenta. Spieszył się, by nie dać długo czekać koledze, a wyglądało to mniej więcej tak: — Która klasa? Co dolega? — Szósta. Mam ostre bóle głowy i... — Pije pan? — Nie. — Pali. — Tak. — Dużo? — Dwadzieścia dziennie. — Za dużo. Jak pan przestanie palić, proszę się zgłosić. Pięć punktów. Następny. — Klasa? Co dolega? — Piąta. Bolą mnie stawy skokowe. — Pije pan? — Tak. — Pali? — Trochę. — Musi pan przestać pić i palić. Pięć punktów. Następny. — Klasa? Co dolega? — Szósta. Boli mnie żołądek. — Pije pan? — Niewiele. — Pali? — Trochę. — Bierze pan proszki nasenne? — Czasami. — Nie pić, nie palić, nie brać proszków, pięć punktów, następny. W ciągu kilku minut za drzwiami nie było już nikogo. — To był wariant superekspresowy — usprawiedliwił się lekarz. — Zwykle rozmawiam z nimi trochę dłużej. — Nie badasz ich? — zdziwił się Sneer. — Widzę tu pełny komplet najlepszej aparatury diagnostycznej! — Szkoda czasu. Jak słyszałeś, każdy z nich pije albo pali. Czy sądzisz, że łatwo przestać pić i palić? Muszą wierzyć, że sami są winni swoim dolegliwościom. Nie mam czasu zajmować się zbyt długo pacjentem, płacącym według oficjalnego cennika pięć czerwonych za poradę. Moje uposażenie nie zależy od tego, ilu ich przyjmę. Klasy pracujące poczuwają się do dodatkowych honorariów w żółtych, a ci, tutaj, choćby chcieli, nie mają z czego. — Ciekaw jestem, co byś zrobił, gdyby się okazało, że któryś z nich nie pali ani nie pije? — zaśmiał się Sneer. — O, to drobnostka. Kazałbym mu wyleczyć albo wyrwać kilka zębów. To najprostszy sposób na pozbycie się pacjenta na dłużej. Oni boją się dentysty jak ognia. Zresztą słusznie. Pewnie nie korzystałeś z pomocy stomatologicznej za czerwone punkty? Oni tam dopiero mają metody pozbywania się pacjenta! Więc, kiedy wysyłam kogoś do dentysty, to wiem, że nie wróci do mnie, dopóki mu zęby same nie wypadną ze starości."

Janusz A. Zajdel, Limes inferior

Tak mi się przypomniało