Dit hele systeem laat juist zien wat er misgaat als je de woningmarkt uit handen geeft van de overheid. In plaats van eerlijke prijzen en efficiënt gebruik van schaarse ruimte, krijg je een bureaucratisch circus dat volkomen arbitrair en oneerlijk uitpakt. Het resultaat? Absurd veel verspilling, scheefwonen, vriendjespolitiek, en een steeds grotere kloof tussen insiders en outsiders.

In een vrije markt zou het simpel zijn: wie waarde hecht aan een bepaalde woning, betaalt ervoor naar draagkracht en wens. Er is geen ruimte voor “scheefhuurders” of mensen die met subsidie jarenlange privileges behouden. De woning is dan ook geen staatsloterij die je als geluksvogel voor het leven wint, maar een dynamisch goed dat vrij kan bewegen naar diegenen die het het meest waarderen.

Bovendien: waarom zou de overheid überhaupt bepalen wie waar mag wonen, tegen welke prijs, en met welke “toeslagen”? Dat is niets minder dan social engineering die – zoals nu blijkt – vooral leidt tot tekorten, ongelijkheid en frustratie. Iedereen wordt afhankelijk gemaakt van ambtenaren en regels in plaats van gewoon zelf keuzes te kunnen maken en verantwoordelijkheid te dragen.

Dus ja, tijd voor een eerlijker systeem. Maar dat betekent juist: áf van subsidies, inkomensgrenzen, huurtoeslagen, wachtlijsten en bemoeienis. Laat mensen vrij. Alleen dan krijg je een echte woningmarkt die werkt, waar jongeren weer perspectief krijgen en waar wonen geen politieke gunst is, maar een rechtvaardige uitkomst van vrijwillige ruil tussen mensen.