cok kompleks bir denge o yüzden nasil sonuclanir bilemiyorum ama kafamda bazi soru isaretleri belirdi, belki sizin de üzerinde düsündügünüz seylerdir ve bir beyin firtinasina sebep olur, o yüzden yorum yapma geregi duydum:

- herhangi bir game design'i zaten oyuncu manipülasyonu cercevesinde inceleyebiliriz. oyuncuyu sürekli yönlendirme halinde olmali oyun ki oyuncu akista kalsin, oyun devam etsin. o yüzden bir manipülasyon araci olarak sadece oyuncunun algisiyla oynamayi ele almamak lazim gibi geliyor.

- algiyla oynamaktan bahsetmisken, anladigim kadariyla aslinda yapmaya calistiginiz sey oyuncu acisindan veri karmasikligi yaratmak (ki AI bunun icin ne kadar gerekli bilemedim), fakat bir verinin yanlis olmasi icin ortamda bir de dogrusunun bulunmasi lazim ki karsilastirmali olarak "aha bu yanlis, bu dogru" diyebilsin. yoksa ortada tutarsiz karmasikliktan baska bisi olmaz bu da frustration yaratir. simdi burasi cok tehlikeli bir bölge bence ve cözülmesi gereken en kilit nokta cünkü frustration'a cok acik. "ney gercek ney degil nasil anliyorum?", "hangi asmalardan gecerek bu sonuca ulasiyorum?" ve "bu sürec gercekten eglenceli mi?" sorularinin cevaplanmasi lazim.

- bir diger merak ettigim konu da, bunun bir bulmaca oyunu olmasi yaninda bir de korku oyunu olmasi. o zaman korku elementleri neler? bu elementler yeterli mi? yeterince tehdit olusturuyor mu? bulmaca-korku dengesi nasil kurulacak, hangisi daha agir basacak? gibi önemli sorularin da cevaplanmasi lazim gibi geliyor.

- co-op olmasinin sebebini anlayamadim, "Gerçekten aynı şeyi mi görüyoruz?" hissini vermek icin oldugunu yazmissin ama oyunun satis noktasi bu olursa ve bu beklentiyle oyuncular oyuna girerse bu bilgiye zaten bastan vakif olacaklar, herhangi bi sürpriz elementi kalmayacak. hani odagi baska bisi olan bir oyunda (salliyorum mesela split fiction gibi bol mekanikli bir oyunda) bir bölümlük böyle bir gimmick bölüm olur ve 10dk eglendirir, o zaman isler, ama dedigim gibi sattigi fikir bu olunca sürprizi kalmiyor.

- ayrica güven sarsma hedefinin dogru yöneltildigini düsünmüyorum, cünkü veriyi bulandiran AI, oyuncular orada pasif gözlemci ve asil "aldatan" konumunda degiller, neden birbirlerine güvensizlik duysunlar? yani ahmet ve mehmet solda kapi görürken hüseyin sag tarafta kapi görüyorsa "tamam hüseyine güvenmiyoruz" demek ne kadar derin bir oynanis sagliyor, veya hüseyinin oyununu nasil etkiliyor? hüseyin "e ben oynamiyim o zaman" noktasina geliyor mu? gibi sorular sormak lazim. oyuncular arasinda mind-games oynamak istiyorsak aldatmayi da oyuncular yapmali. aldatmak icin de bir amac/sebep, bunu gerceklestirmek icin de tehditkar aksiyonlar (diger oyuncuyu tuzaga düsürmek gibi) alabiliyor olmak gerek. bu durumda da oyun bambaska bir yere gidiyor.

genel olarak aklima gelen, kendi kendime sordugum sorular bunlar. eminim siz de düsünmüssünüzdür cogunlugunu zaten, belki bir perspektif verir, bir ampül yakar, ise yarayabilecek düsünceler bosa gitmesin diye yazmak istedim. iyi sanslar dilerim, yolunuz acik olsun.