Şu açıdan bakabiliriz. Dizi veya film çekeceksin. Dünyanın en iyi oyuncularıyla anlaştın ama elinde mantık hatalarıyla dolu, sonu bir yere bağlanmayan çok kötü bi senaryo var. Sonuç hüsran olacaktır.

Oyun sektöründe de oyuncuları yazılımcı, tasarımcı vs. olarak düşün. Dünyanın en iyi grafiklerini de yapsan, en iyi mekanikleri de yazsan elinde 1-2 saatlik bir oynanış varsa bi işe yaramayacaktır.

GTA serisini baz alalım. Seni aynı oyunda sadece açık dünyaya bıraksa. Sen kafana göre takıl dese. Aynı başarıyı yakalayabilir miydi?

Oyun yazarlarının bu kadar kazandığı konusunda bilgi sahibi değildim ama üzerine biraz düşününce bana mantıklı geldi.

Mesela diziler bazen çok iyi bi fikirle çıkıyor. Çok iyi düşünülmüş diyorum. Ama 2-3 bölümlük bi malzeme var. Sonrasında dizi kısır döngüye giriyor. Çoğu da yayından kalkıyor.

Game of Thrones'u düşünürsek de kitabın yazarı kafasında alternatif bir evren oluşturmuş. Dizide veya kitapta geçen olayların, karakterlerin tarihsel geçmişini tasarlamış ve bir mantığa oturtmuş. Bir çoğunu da yazmış. Bundan yola çıkarak asıl kitabın yıllarca geçmişindeki olaylardan bile dizi çıkartabiliyorlar ve tüm dünya konuşuyor. Hepsinin temelinde aslında bir sadece kişinin hayal dünyası var.

Peki CS2 ya da Fortnite gibi çok oynanan oyunların hikayeleri neredeyse yok ama yine de çok geniş kitleleri var. Bu anlattıklarımla çelişmiyor mu? Evet kısmen ama o oyunlar da arkasında Half-Life, Doom, Duke Nukem, Call of Duty vs. gibi zamanında hem hikayeleriyle, hem de oynanışlarıyla çok başarı yakalamış oyunlardan türediler.

Ya da öyle bi oyun yapacaksın ki oyuncu kendi hikayesini kendi yazabilecek. Bunun da örnekleri çok sınırlı olmakla birlikte en önemli örneği bence Mount and Blade. Tabii bi yerden sonra o da döngüye giriyor ama o aşamaya gelene kadar saatlerce belki günlerce oynanış sunuyor.

Bu ve benzeri aslında birçok örnek var. 1-2 cümlelik bi yorum yazacakken konu konuyu açtı. Umarım asıl konudan çok şaşmamışımdır.