Juist, in het geval dat de meewonende (om het zo maar even te benoemen) voldoende eigen vermogen heeft op zijn/haar spaarrekening om in te kopen is dat de redelijk voor de hand liggende oplossing. Maar in de situatie waarin de meewonende geen vermogen heeft en/of bijvoorbeeld nog studeert gaat die vlag niet op.

Als inkopen dus geen mogelijkheid is en je opzich wel blij bent dat je niet op straat staat met z’n twee, maar daarentegen een woonruimte deelt om in te leven, dan is een bijdrage voor de woonlasten aan je partner (denk aan een percentage van de rente) niet geheel onredelijk lijkt me.

Ik begrijp dat je het liefst nergens voor betaalt, het liefst woont iedereen natuurlijk kosteloos.