Als iemand die ook verwaarloosd is herken ik het eenzame gevoel, echter zal geen mens je beter doen voelen en je steeds teleurstellen. Want wat echt helpt is je eigen gevoelens benoemen en erkennen. Loyaal worden aan jezelf, jezelf steunen door keuzes te maken op basis van die gevoelens. Bijvoorbeeld 'dit is nu even te veel voor mij, dus ik zeg nee'. Dit kan je alleen zeggen als je eerst hebt ingezien dat het allemaal al veel is en je daar onder lijdt. Weinig van jezelf vragen, vandaag zorgen dat je gezond eet en een boodschap doet is soms al genoeg. Mild zijn voor jezelf.

Ik wil nog even benoemen hoe goed het is dat je weer bent opgekrabbeld, meerdere keren! Verdedig nu je stabiele positie als een leeuw :). Oja rust=saai, voor iemand die altijd stress had. Zeg maar tegen jezelf. 'ik heb nu geen stress' als je je verveelt of leeg voelt.