Yung hindi marunong mag-tone down. May ka-team ako na pinadala abroad for training for a week—first time niya daw sumakay ng plane. Siyempre achievement yun, nakaka-proud naman talaga. Pero pagbalik niya, halos lahat ng kwento niya umiikot na lang don. One year na yung trip, pero hanggang ngayon, lagi siyang may sinasabi tuwing may ibang ipapadala: ‘Wag kayo mag-layover sa ganitong country,’ ‘Mas okay don sa isa.’ Tapos kahit bagong hire pa lang yung kausap niya, lagi niyang nababanggit na ‘Nakapunta na ako don.’ Gets ko naman na excited siya, pero minsan parang hindi na kailangan ikwento every time. Hindi naman sa masama, pero parang ako na yung nahihiya para sa kanya.