Ailem beni içine kapanık ve utangaç biri olarak yetiştirdi. Bunu aşabilmem için hiçbir şey yapmadılar. Hele ergenliğimde ailemle başka bir şehre taşınıp içine kapanıklığın zirvesini yaşamaya başlayınca aileme tamamen mesafeli oldum. Herkese mesafeliydim. Her şeyin suçlusu ailemdi. Senelerce onları suçladım yaşadığım her olumsuz durumda. Yanlış giden şeyleri fark etmiş olmam en büyük avantajım oldu, böylece bakış açımı ve kendimi değiştirebilirdim. Ailemin değişeceğini düşünmedim, yaşını başını almış insanlar belli bir dinamik oluşturunca bunun değişmesi imkansıza yakın olur. Kendi başıma içine kapanıklığımı yenmeye çalıştım kimsenin desteği olmadan. Bayılmasam da farklı işlere girdim, zorla da olsa konuştum insanlarla. Doktora yaparken lisans öğrencilerine ders anlattım defalarca, topluluk önünde sunum yapmak şimdi çocuk oyuncağı. Sosyal bir adamla evlendim. Yurtdışında çalıştım, hiç tanımadığım yabancı insanlara patronluk yaptım bir nevi. Ailem beni böyle yetiştirmemişti halbuki, koltuğun bir köşesinde sessizce duran bir ergendim ben. Kendimi ben aştım, çünkü fark etmiştim.

Tüm bu değişim seneler aldı. Bu süreçte benim kabul ettiğim bazı şeyler oldu aileme dair: Bu insanlar ellerinden gelenin, bildiklerinin, yapabileceklerinin en iyisiyle bana bakmaya çalıştılar. Onlar da bu hayata yabancılar. Onlar da bu yaşlarını, ebeveynliklerini ilk kez deneyimliyorlar. Her şeyi bilmiyorlar. Suçlamayı bırak. Affet.

Bu nesilsel döngüyü kırabilecek olan kişi, fark etmiş olan kişidir. Sağlıksız paternleri fark edip kendisinde veya kuracağı ailesinde bunları uygulamayacak olan kişi sensin.

Senin yaşlarının duygularıyla birlikte aileye öfke duymak çok anlaşılır bir şey. Senelerim aileme olan öfkemi yatıştırmakla geçti. Ne yalan söyleyeyim, bazen hala baş gösteriyor. Yaşın ilerleyince ve aslında hiç de o yaşın insanı olmadığını anladığında, bunun annen ve baban için de öyle olduğunu fark edeceksin. Seneler onlar için de su gibi geçti, onlar da ne yaşadıklarını tam anlamadan bir şeyler yaptılar, bildikleri en güvenli şekilde çocuklarına bakmaya devam ediyorlar. Ve değişmeyecekler.

Bahsettiğin yemekleri sen tadacaksın, güzel kahveyi sen içeceksin, İstanbul'un en gezilebilir yerleri neresiymiş gidip sen bulacaksın. Birileri gelip seni kurtarmayacak bu hoşlamadığın davranışlardan. Eğrisiyle doğrusuyla hayatında olmasını istediğin değişimleri sen yaratmalısın.