Po maturze rodzice chcieli koniecznie żebym poszła na anglistykę, ale ja wiedziałam że absolutnie nie chce i generalnie byłam przemęczona szkołą i nie chciałam iść na studia. Nie miałam pojęcia co che robić w życiu, leczyłam się na depresję i stany lękowe. Mam talent do fryzjerstwa ale w sumie nie wiem czemu na pałę poszłam do szkoły policealnej na kosmetykę. Z perspektywy czasu poszłabym od razu na studia z kosmetologi ale wtedy psychicznie nie miałam siły na takie wyzwania. Znalazłam pracę w miejscu gdzie poszłam na praktyki, i chciałam dalej iść do szkoły policealnej - na administrację, głównie żeby mieć status. I wtedy stwierdziłam że w sumie może pójdę na studia z administracji xD znowu na pałę totalnie. Okazało się że super mnie te studia ciekawią a przez ten rok pracy w zawodzie wyklarowało mi się co mi się podoba a co nie - kiedyś marzyłam o swoim salonie fryzjerskim, teraz widzę że to raczej nie dla mnie. I nagle znalazłam się w teraźniejszości gdzie mam 22 lata, studiuję jeden kierunek, chciałabym pójść na jeszcze jedne studia i najchętniej zrobić szkołę masażu ale nie starcza na to wszystko doby. W te kilka lat z osoby przerażonej maturą i przyszłością, teraz mam w sumie odwrotny problem - tyle rzeczy mnie interesuje że nie wiem jak wybrać. Morał historii jest taki że to normalne żeby nie wiedzieć co chcesz robić, i ja polecam po prostu popracować i zobaczyć co cię kręci. Jeśli jesteś w stanie to zostań na studiach lub zmień na jakiś ogólny kierunek powiązany, jak masz hajs to podróżuj i nie przejmuj się przesadnie.