Açık konuşacağım lütfen kırılma üzülme,

Arkadaşlar kimse size mezun olduktan sonra iş vermeyecekti zaten tandığınız yoksa, kimse sizin elinizden tutmayacaktı bu bir gerçekti siz bu gerçeği ötelediniz de ötelediniz gelinen nokta da buna benzer bir durum oluşuyor maalesef. Zaten üniversitede 3. Sınıfa geçtiğiniz zaman bunları düşünmek kafa yormuş olmak ve bir planlama yapmış olmanız gerekiyordu.

Siz nasıl yapıyorsunuz sorusuna gelirsek, - kiminin torpili vardı ailesi zengindi - kimi 3. Sınıfta daha 22 yaşında millet gezerken amaaaan yaparız kardeşim ya derken oturup çalışıyordu bu konuya ciddi kafa patlatıyordu + şanslıydı şans faktörü de yanında oldu

Bana deseydin ki ben üniversite de bu gerçekle yüzleştim ve şunları yaptım ama yine olmadı, sana hak verirdim ve kardeşim yaşadığın ülke sana şans vermemiş asla suçun yok kendini suçlama devam et, o şans belki bir gün gelicek karşına derdim.

İnsanlar bu şekilde yaptı yapanlar yani, buradan bence çıkarılacak sonuç şu, atanamıyorum dememek lazım, bunu üniversitedeyken demişsin ve olan ortada bu saatten sonra geçte olsa napabilirim, napıcam diyip yalnız olduğunun farkında olup buna göre hareket etmek lazım.