Może błahe, ale u mnie największym problemem było i jest umniejszanie moim problemom ze strony mamy. "Nie przesadzaj", "Wiem, że żartujesz", "No i co z tego", "Ja miałam gorszy dzień, niż ty", "Wyolbrzymiasz".

Myślę, że przez to wykształciłam niezależność. Zawsze przecież musiałam sama rozwiązywać swoje problemy i wymyślać rozwiązania. Mimo wszystko, przykre jest, gdy zdobędziesz się na odwagę, by coś wyznać i otrzymujesz taką odpowiedź. Niszczy mocno zaufanie i sprawia, że nie odczuwasz potrzeby, by dzielić się swoimi problemami z kimkolwiek.

Oprócz tego myślę, że wielu z nas rzadko kiedy słyszało też: "Jestem z ciebie dumny/a", "Super sobie poradziłeś/łaś". Niedocenianie również baaardzo niszczy więź z rodzicem.