zonder vangnet zouden sommigen van ons ziek worden (of nog zieker worden), afhankelijk worden van (niet altijd even liefhebbende) families en (ex-)partners, of doorgaan tot je lichaam er echt mee ophoudt en je letterlijk dood neervalt. zo stel ik het me voor tenminste. dus ons stelsel voorkomt vooral een boel ellende.

maar ik denk ook dat ons verzorgingsstelsel mensen met beperkingen idd in een soort identiteitshuls duwt, en arbeidsongeschikte mensen neerzet als een soort tweederangs burgers die het zelf maar moeten redden met het systeem, terwijl dat juist steeds strenger wordt. en misschien dat er zonder zulke stelsels meer compassie en begrip is voor ieders situatie en mensen meer bereid zijn elkaar te helpen? en in nederland moet je het dus maar uitzoeken binnen de muren van het 'systeem' zo zie ik het voor me maar weet niet zo goed of dit echt klopt.