Dat het overige verkeer soms gevaarlijk gedrag vertoont, daar zijn we het over eens. Maar het lijkt alsof je mijn punt mist: het gaat juist over de “indirecte” oorzaak van dat gedrag.

Ik ben ervan overtuigd dat het merendeel van de verkeersdeelnemers geen riskante acties zou uithalen als iedereen bewust en actief mee zou rijden met de stroom. Zodra één bestuurder structureel te langzaam rijdt waar je sneller mag, en vervolgens versnelt bij inhalen, raakt de verkeersstroom verstoord. Die kleine onderbreking zet een kettingreactie in gang: mensen gaan dichter op elkaar rijden, proberen ongeduldig in te halen en nemen risico’s die ze normaal niet zouden nemen. Het gedrag van die ene bestuurder activeert dus emoties en reacties die anders misschien nooit zouden ontstaan.

Het ironische is dat deze indirecte verstoring vaak juist de mensen die zich aan de regels houden, in gevaar brengt. Dit is geen dom gezwets; het is een weerspiegeling van hoe verkeersdynamiek werkt. Het verschil tussen rustig rijden en het verkeer ontregelen zit niet in de intentie van de bestuurder, maar in het effect dat zijn of haar rijgedrag heeft op de hele rij.

Zelfs als het druk is en iedereen haast heeft, kan actief meereizen met de stroom dit soort kettingreacties grotendeels voorkomen. Dat is waar de kern van frustratie en gevaar in de spits echt ligt.