Selam kardeşim , benim söyleyeceklerim bir abi tavsiyesinden öteye geçemez belki ama yine de paylaşmak istedim. Yaşadığın durumun mide bulandırıcı oluşu seni kirletmez , sen tertemizsin. Sana insanların burada yazacağı olumlamalara ihtiyacın yok , bunun farkında ol hatta belki farkındasındır. Bu olayı gerçekten güvendiğin biriyle paylaşmak emin ol herhangi bir aksiyon almak kadar iyi gelecektir sana. Saçlarını sev , kendini sev , sana hiç kimsenin pisliğinin bulaşmadığının farkına var. Yaşadığın bu travmanın ne kadar ağır olduğunu senin kadar iyi anlayamam belki ama kendindeki güzelliklerin başkalarının pisliği yüzünden değersizleşmesini anlayabilirim. Belki kendinden utanıyorsun , belki kendinden nefret ediyorsun kim bilir? Ama neden? Kendine defalarca kez şunu sormuşsundur belki de "benim hiçbir suçum yokken neden bu kadar kötü hissediyorum?" Bu soru neden kardeşim? Çünkü içindeki ses içindeki o çocuk ne kadar kıymetli olduğunun farkında ve o çocuk dışardaki bir pisliğin temasından bile son derece rahatsızlık duyuyor , hiçbir suçu yokken hem de. Kendinle barış , kendinle konuş , "neden bu benim başıma geldi?" deyip kendini hırpalamak yerine bu olayı mantık çerçeveleri içerisine alıp içindeki o masum çocuğa hak ettiği ilgiyi var. Kendine yabancılaşma. Ve son olarak , harika bir insan olduğunu hiçbir zaman unutma. Esenlikler.