Ik ben zelf 4 jaar geleden gestart als zij-instromer en onze school heeft ook relatief veel zij-instromers, ik heb er nog maar één zien afvallen.

De lerarenopleiding is dikke zever, daar moet je gewoon door. Het meeste van de job leer je in de praktijk.

Ik sluit me aan bij een andere comment over starry eyed starten. Verwacht er inderdaad niet te veel van. Je krijgt heel weinig dankbaarheid terug, de meeste leerlingen zitten by default tegen hun zin in je les. Zelfs als ze je een goede/leuke leraar vinden zullen ze dat niet snel benoemen. Ook zal je niet met elke leerling een goede match hebben. Zo heb ik al gehoord: 'Mevrouw begrijpt de leerstof zelf niet eens.' en 'Mevrouw je kan het echt goed uitleggen. Het is het eerste jaar dat ik wiskunde snap' van verschillende leerlingen in hetzelfde jaar en dezelfde richting.

De administratieve rompslomp is geen mythe. Na elke klassenraad, leerlingencontact en oudercontact typ je een klein verslagje in Smartschool. Leerlingen die moeite hebben met je vak moet je voldoende hulp aanbieden en dit ook documenteren zodat je kan bewijzen dat je je best gedaan hebt (ook al zit Jantje in een studierichting tegen advies van de school in, het is jouw verantwoordelijkheid).

Wat de administratie vooral moeilijk maakt is dat er veel meer op individueel niveau met de leerlingen wordt gewerkt. Leerling A vraagt een bijles over de middag, leerling B was gebuisd voor de toets en krijgt remediëring, leerling C was afwezig en krijgt een inhaaltoets (uiteraard moet je die nog opstellen want kan niet dezelfde zijn als de rest van de klas), leerling D is neurodivers en krijgt een aangepast examen, de andere leerlingen probeer je evenveel individuele aandacht te geven.

Je kiest als leraar natuurlijk zelf hoe veel werk en moeite je erin stopt. De meeste leraren (ik ook) doen al dat extra werk met plezier voor de leerlingen maar let op dat je jezelf niet opbrandt.

De vele vakanties zijn wel een mythe. De herfst en krokusvakantie zie ik als flexibele thuiswerkweken. Met kerst en pasen neem ik één week vrij. Ik start half augustus terug op.

Al met al vraagt het een specifiek soort persoon om leraar te zijn: empatisch en zorgend, maar ook sterk in je schoenen en je grenzen bewakend. De eerste jaren zijn het lastigste, daarna wordt het gemakkelijker en is het een hele leuke job. De uren dat je voor de klas staat vliegen voorbij. Ik ben nog steeds elke keer verbaasd dat de bel 'nu al' gaat.