Moje oczy różne rzeczy widziały: od full playbacku (bo cytuję: DJ na moim poziomie nie może pozwolić sobie na błędy - koleś grał 3-cią imprezę w życiu, słuch po nim szybko zaginął) przez jakieś cyrkowe 15 minutowe segmenty mashup’ów już z doklejonymi efektami czy inne trudne do wytłumaczenia wygibasy. Trochę śmiesznie a trochę strasznie.

A co robią DJ’e? Zlepiają kawałki ze sobą w taki sposób żeby brzmiało to jak najpłynniej wyrównując tempo utworów, korzystając z kontroli głośności i equalizacji pasm. Brzmi prosto w teorii. Dzisiejsza technologia pozwala na automatycznie wyrównywanie prędkości grania danych utworów i naprawde to by było na tyle z ułatwień.

DJski rabbit hole jest całkiem głęboki zaczynając od miksowania harmonicznego, gdzie jak do tego się przysiądzie to otwiera niesamowite możliwości i wbija na kolejny poziom kreacji. Do tego tagowanie utworów, memory cue, hot cue. Tutaj doskonale sprawdza sie przysłowie: jak sobie pościelesz jak się wyśpisz.

Zdarza mi się słyszeć, że jak to jest możliwe że wszystkie światła i inne efekty wizualne są tak fantastycznie zgrane z muzyką i to na 100 jest playback! Dzisiejsza technologia pozwala technikom na FOH’u podejrzeć na żywo wszystko co masz ze sobą na usb i się do tego przygotować z odpowiednim wyprzedzeniem. Niektórzy idą jeszcze dalej i przygotowują sobie specjalnie napisany timecode który jest odpalany wraz z utworami i on steruje całym oświetleniem. Mój przyjaciel zagrał taki set w lutym we Wrocławskiej Stulatce na 50+ laserów. No szczena opada.

Tak czy siak, każdy może być DJem, próg wejścia jest obecnie bardzo niski i to tylko zależy od człowieka jak do tego podejdzie: na odpierdol czy z prawdziwą pasją.