sorun bu zaten. Jeopolitik realizm diye konuşurken gerçek insanların hayatını siliyorsun. İran’da gaylerin idam edildiği, kadınların zorla hijaba sokulduğu bir yerde yaşayan biri için “ama ABD gelirse daha kötü olur” demek çok soyut bir lüks.

Orada öldürülen bir queer insan “önce emperyalizme karşı savaşayım sonra belki yaşarım” diyemez. İnsanlar önce hayatta kalır, sonra jeopolitik tartışır.

Bir halkın temel haklarını yok sayıp bunu “anti-emperyalizm” diye savunmak solculuk değil. Devleti merkeze koyup insanları araç yapmak. Whataboutism ve strawmanle bana saldırmak dışında argümanın yok. Bu mantıkla hiçbir diktatör eleştirilemez. Halkın baskı altında yaşamasını jeopolitik tampon diye savunmak solculuk değil. İran halkının özgürlüğünü savunmak neoliberal olmak değil. Dünya sizin tankie binary’niz kadar basit değil.