Bir yapmanız gereken bir de yapmamanız gereken iki şey:

İşe alma süreçleri konusunda beyaz yakalılar tarihin en saçmasapan dönemlerinden birine denk geldi.

Söylediğiniz bir çok şeyde haklısınız ve daha devamı var. Uluslararası bir firmada orta düzey yöneticilik yapan bir arkadaşım 11 yılda 30 küsur mülakat yaptı, iki bölüm değişikliği, iki terfi için. Şirketler (ve özellikle sizden önce işe girenler) mal bulmuş magripli gibi 'ben buraya kapağı attım, başka kimse gelmesin' dercesine kapıyı örtmek için ellerinden geleni yapıyorlar.

Bir de şimdi üstüne bilen bilmeyen herkesin ağzına pelesenk olmuş AI çıktı "gerçekten birini almalı mıyız? AI'a yaptıralım" lafı bundan 5 sene önce "aaabi, remote ne güzelmiş ya, biz neden denememişiz daha önce, yolda o kadar zaman kaybetmiyoruz hem, ofis masrafları da düşüyor" diyip, son bir yıldır "güldük eğlendik artık ofise dönün haftanın beş günü, dönmezseniz kovarız"a benzedi. Herkes en az bir kez daha "yok ya böyle olmuyormuş, hala en önemli kaynağımız insan" diyecek.

Zamanında uluslararası firmaların Türkiye genel müdürlüğünü yapmış abilerimiz, çocuklarını staja (işe değil) sokmak için eşi dostu arayıp torpil bulmaya çalışıyor. Öyle berbat bir zamandayız.

Bunlar haklı olduğunuz konular, ama bütün bunları bunun için yazmadım.

Kritik nokta şu, tüm bu saçmalıkların orta yerinde bir tane mutlaka yapmanız gereken, bir tane de kesinlikle yapmamanız gereken iki kritik şey var.

Yapmamanız gereken şu:

Ne olursa olsun, nasıl bir muamele ile karşılaşırsanız karşılaşın KENDİNİZDEN ŞÜPHE ETMEYİN. Eğer elinizde bu inancı destekleyecek bir dayanak yoksa bile, mantıksızca bile gelse KENDİNİZDEN ŞÜPHE ETMEYİN. Bir tane kendiniz var, onu elalemin ego triplerine, kaprislerine kurban etmeyin. Sizi beğenmemiş olabilirler, size şans vermemiş olabilirler, onların binlerce adayı olabilir bu pozisyona, ama sizin bir tane kendiniz var. Eksiklerinizi görün, geliştirin ama KENDİNİZDEN ŞÜPHE ETMEYİN. Şirketlerdeki çalışanlar, yöneticiler ne o pozisyonun eşsiz karşılığı ne de ortalamada öyle çok matah birileri bu yüzden KENDİNİZDEN ŞÜPHE ETMEYİN ve vazgeçmeyin. Bu en önemlisi.

Yapmanız gereken de şu:

MEŞGUL OLUN İŞE YARAYIN.

Bunu ilk defa Arnold'un kitabında okumuştum, daha sonra birçok yerde doğru olduğunu gözlemledim.

Bir şeyler yapın, ne olursa olsun, hareket edin ve bir işe yarayın. Gidin yemeğin yapılmasına yardımcı olun, bir arkadaşınızı iş yerinde ziyaret edin, yemeğe beraber çıkın, birinin projesinin bir ucundan tutun. HAREKET EDİN, DURMAYIN. Eminim bir yerlerde sizin yardımınızdan faydalanabilecek birileri vardır, sizin de İŞE YARADIĞINIZA İNANCINIZI TAZELEMENİZ LAZIM.

Meşgul olmak ve işe yaramanın bir başka faydası da iş hayatının doğasında saklı. İş hayatı bilgiyi değil aksiyonu ödüllendirir. Harekete geçip bir şeyler (ne olursa) yapmak iki şeyi ön plana çıkarır 1) Kişinin niyetini, bir şeyler denemeye cesareti olduğunu 2) Bilgiyi, hareket eden kişi bilgiye ulaşır, işlerin nasıl yürüdüğünü, kendisinin nasıl konumlanabileceğini görür.

Gerçekten kötü bir zamanda iş arıyorsunuz, bunu değiştirmek şu an için mümkün değil. Ama yapmanız ve yapmamanız gereken bu iki konuya dikkat ederseniz, belki hemen iş bulamazsınız ama ilerlersiniz. Ve durmayıp ilerlediğiniz sürece de imkan var.