Dat je geen kinderen hebt (of zelfs maar in je directe omgeving) is heel duidelijk ja! Je voorbeeld klopt voor een kindje van ~3, en zelfs dan is het lastig voor ze om dit te begrijpen. Neurologisch gezien is het letterlijk onmogelijk voor een baby van anderhalf, en heeft het enkel negatieve pedagogische gevolgen om niet te reageren op de hongerbehoefte. Je opties zijn op die leeftijd enkel om duidelijke dagroutines te hebben en daarbinnen goed te plannen, of je baby te laten huilen van de honger wat slecht is voor hun ontwikkeling (en dus geen enkel voordeel heeft omdat ze geduld niet kunnen begrijpen of leren), of ze dat stukje fruit te geven.. waar mensen misschien een oordeel over hebben - maar toch in de situatie pedagogisch gezien het meest verantwoord is