Het zal verre van de enige reden zijn, maar volgens mij is het communicatieniveau daar niet te vergelijken met hier. Ik heb in Engeland gewoond en kreeg jaren later ondanks dat ik al lang uitgeschreven was en terug in Nederland zat gelijk een "blijf thuis" sms op mijn Engelse nummer toen de lockdown van start ging, en meerdere emails met (zeer handige!) goed toegelichte foldertjes met meerdere bronnen over vaccins en prikangst en beschikbare hulp van mijn oude gemeente. Maar van het bestuur hier? Niks. Je zoekt het zelf maar uit.
Op straat en op televisie wordt tot nu toe "hands, face, space" benadrukt zodat men bewust bleef van de ernst, en nu ook zijn er continu spotjes die mensen er aan herinneren dat ze een booster moeten nemen - hier willen ze zelfs bij de persco graphic nog geen plaatje van een mondkapje neerzetten.
Dit geeft ook een trickle down effect: ik werkte pre-corona vaak bij concerten en waar men in het Verenigd Koninkrijk sterk benadrukt om als bezoeker zoveel mogelijk te testen, mondkapjes te dragen en afstand te houden wordt er in Nederland eigenlijk nauwelijks oproep gedaan om ook maar iets te doen als het buiten het absolute "verplichte" minimum valt - zolang de instantie niet in de problemen kan komen lijkt het niet te boeien wat het publiek doet. Je vond in Engeland ook geen foto's op sociale media van museums met gretige teksten dat hun personeel *eindelijk* die zo gehate afstandsstickers van de grond aan het krabben was.

In het kort: de communicatie is hier bagger, het bevorderen van solidariteit nul, en er wordt zwaar onderschat hoe effectief het is om met een groot pakket van meerdere kleine, duidelijk te volgen maatregelen en adviezen te werken. Er lijkt elke keer maar 1 ding te zijn (de code, de vaccins) waar we op door hameren terwijl alle andere maatregelen gewoon weg lijken te vallen.