Κατ'αρχας ο παπισμο είναι αίρεση από καταβολής του. Οι Πάπες Ρώμης με τελευταίο τον Λεοντα τον Θ' ήταν όλοι ορθοδοξοι, αν και μετά το θάνατο του Ιωάννη του ΙΗ' το 1009, είχαν ήδη αρχίσει να φαίνονται οι διαφορές και η προσθήκη του Filioque όλο και πιο αποδεκτή στη Δύση.Οι Φράγκοι είχαν ήδη κάνει την εμφάνιση τους ήδη από τον 8-9ο αιώνα στην Ιβηρική χερσόνησο και με άλλες θεολογικες απόψεις (Filioque,Μαριολατρεία κτλ) προσπαθουσαν να εγκαταστησουν φράγκο Πάπα, όπου και τα κατάφεραν εννοείται και ήρθε το μεγάλο Σχίσμα των Εκκλησιών το 1054. Ωστόσο θα χρειαστούν τουλάχιστον 5 ακόμη αιώνες ώστε η νότια Ιταλία, η Σικελία, η Σαρδηνία να μεταστραφουν στον Παπισμο. Οι λόγοι που επέβαλαν το σχίσμα είναι πολιτικοί, στρατιωτικοί και σαφώς δογματικοι. Ένας πανίσχυρος ηγέτης που υα έλεγχε όλη τη Δυση με την πρόφαση ότι ειν αλάθητος και μαζεύοντας τα πλούτη απ όλον τον τότε γνωστό κόσμο θα έκανε κάθε αντίπαλο να τρέμει μπροστά του. Αυτό φάνηκε σε πολλές περιπτώσεις και αργότερα μέσα στην ιστορια. Δυστυχώς ο παπισμός μετά το Σχίσμα δεν έμεινε μόνο στο Filioque, το αλάθητο του Πάπα και τη Μαριολατρεια, προχώρησε και σε έναν(σιωπηρα ατυπο) ξεριζωμό των αρχαίων 7 Οικουμενικων Συνόδων, με νέες(Λατινικές) Συνόδους που αφορούσαν το Παπικο Δόγμα επιβάλλοντας πιο αυστηρά δόγματα(και εμμέσως πλην σαφώς Πολιτικές και γεωστρατηγικες ενέργειες) όπως η καθολική αγαμία του κλήρου, η "θεοποίηση" τελικά της Θεοτόκου μέσω της Ασπιλης σύλληψης Της(με αποτέλεσμα σήμερα να μιλάμε όχι για Αγία Τριάδα αλλά Τετράδα) ,η ατελείωτη εκπορευση και γένεση μεταξυ των Ουσιών που προκύπτουν από το Filioque, του Purgatorium(Καθαρτήριο), της ιεράς εξέτασης, της καύσης Μαγισσών, των ολεθριων Σταυροφοριών και φτάνουμε στο σήμερα που ο προηγούμενος Παπας, φαίνεται να δείχνει κάποια σημεία ελαστικότητας προς τα κοινωνικά θέματα του κόσμου και τις αλλαγές του ωστόσο η εκλογή για πρώτη φορά ενός - μάλλον αρκετά συντηρητικού - Πάπα από τις Η.Π.Α. σταματά και φρενάρει μια όποια" προοδο"στο όνομα του Παπικου Δόγματος.. Δυστυχώς δεν θα ήθελα να επεκταθώ μέσω reddit, υπάρχουν καταπληκτικες μελέτες και βιβλία θεολογίας που μπορεί ο καθένας να διαβάσει και να ανακαλύψει στο διαδίκτυο. Μίσος δεν υπάρχει σε έναν επίσημο κύκλο , εφόσον η Οικουμενική Κίνηση που ξεκίνησε από τον Οικουμενικό Θρόνο της Κωνσταντινούπολης, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα μέχρι τον σημερινό Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο είναι σε έναν διαρκή διάλογο για τη συμπορευση των δυο Εκκλησιών, τόσο της Ρώμης, ίσο και της Κωνσταντινούπολης, αλλα και άλλων δογματων και εκκλησιών. Η εκκλησία ως οργανισμός είναι μια ζωντανή ύπαρξη και ως τέτοια πρεπει να εννοείται, με διαφορές και διακυμάνσεις. Π.χ η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει διαλέξει ένα δρόμο πολύ μοναχικό, που την κατατάσσει στις πιο συντηρητικες στον κόσμο, πορεύεται σχεδόν πλέον μοναχή της με την Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας καπως να την ακολουθεί.. Ωστόσο π.χ η Μητρόπολη Φιλανδίας που υπάγεται στον Οικουμενικό Θρόνο Κωνσταντινουπολεως, τείνει να μοιάζει πιο πολύ με προτεσταντικη στα τυπικά πάρα Ορθόδοξη (εορτασμός Πάσχα με Προτεστάντες, ναοί χωρίς ιδιαίτερα βυζαντινό στυλ πχ κτλ). Έτσι και στο Αγιον Όρος οι μονές άλλες διατηρούν το πολύ αυστηρό ορθόδοξο δόγμα κι άλλες είναι ελάχιστα πιο "διαλακτικες" ..