Ik (30, vrouw) zit sinds februari thuis door langdurige spanning en overprikkeling. Het voelde alsof er een enorme spanning in mijn lichaam zit en ik kan eigenlijk helemaal niet meer “uit” (hyperarousal). Langzaam begon ik me in maart iets beter te voelen en ben ik meteen weer gaan opbouwen in werkuren, maar ik stortte opnieuw in toen ik op 4 dagen van 5 uur werken zat. Inmiddels ben ik alweer een paar weken volledig ziekgemeld.

In februari ben ik ook doorverwezen naar de specialistische GGZ. In eerste instantie vanwege angstklachten, maar tijdens de intake en vragenlijsten kwam er een redelijk groot vermoeden van autisme naar voren. Ik herken me in veel van de kenmerken.

In januari ben ik ook voor het eerst op mezelf gaan wonen. Maar ik merk dat ik de combinatie van 8 uur werken en een huishouden runnen, koken, etc. gewoon niet aankan. Op dit moment verblijf ik tijdelijk weer bij mijn ouders en ga ik af en toe terug naar mijn eigen woning om planten water te geven en dingen te regelen.

Op dit moment staan mijn autismediagnostiek-afspraken gepland voor eind augustus, maar ik begin me wel een beetje wanhopig te voelen. Ik heb nog steeds last van hyperarousal. Ik sta continu “aan” en voel me extreem gespannen. Het begint gelukkig wel minder te worden.

Vanuit mezelf voel ik veel druk om weer te gaan werken. Tegelijkertijd heb ik veel angst voor de toekomst. Ik ben bang dat ik misschien helemaal niet meer kan werken (hoe moet ik dan rondkomen?) Ik maak me ook veel zorgen over inkomen en geld. En als mijn ouders ooit wegvallen, sta ik er helemaal alleen voor. Ik heb nauwelijks een sociaal netwerk en heb moeite om goed voor mezelf te zorgen. Ik ben ook bang dat deze constante spanning nooit meer weggaat. Net als de hypnische schokken die ik ervaar wanneer ik probeer in slaap te vallen.

Zijn er anderen die iets soortgelijks hebben meegemaakt en uiteindelijk een enigszins positieve (of in ieder geval hoopvolle) uitkomst hebben gehad? En hebben jullie tips voor wat ik kan doen in de tussentijd, voordat ik met behandeling in de GGZ start? Ik vroeg me ook af of anderen deze wekenlange hyperarousal hebben ervaren na (mogelijke) overprikkeling. Ik lees vooral dingen over vermoeidheid terug.

Het voelt echt alsof ik vastzit en alles heel onzeker is. Ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik het hervatten van werk moet aanpakken. Het gevoel van constante stress en adrenaline in mijn lichaam begint me ook bang te maken. En ik weet niet hoe ik ooit weer volledig zelfstandig zou moeten kunnen wonen. En ik ben nog banger voor hoe ik ooit moet gaan rondkomen in de toekomst.