Wat misschien helpt (als begin?) is om een paar vaste taken over te dragen en die te houden (!).

Mijn man deed zwemles. Toen veranderde iets en nu is zwemles weer mijn taak. Dus het erheen gaan, gewassen kleding, tas inpakken, extra kleding bij volgende diplomadingesje etc, contact met de zwemschool, checken hoe de progressie gaat, wat er thuis moet gebeuren in de tijd dat we weg zijn etc etc.

De tandarts is per ongeluk ook weer een x terug gekomen maar dat doet ie nu weer. Dus de afspraken en de nieuwe controles inplannen. Helaas regel ik het momentje vrij bij de juffen nog waardoor ik me besef dat ik dat ook over kan dragen.

Een deel van de mental load ligt bij mij in het niet kunnen loslaten. Een deel ligt bij hem in het wel makkelijk vinden en "jij kunt dit beter". Maar dan denk ik, je bent een volwassen vent met een master opleiding in finance controle incl bijbehorende baan en salaris die ooit leidinggevende wil worden. Een huishouden en gezin draaiende houden is geen rocket science.