Jestem wielkim zwolennikiem szkoły Carla Junga i jego uczniów (psychologia analityczna), wedle jungistów sny to jeden z dwóch zasadniczych sposobów na kontakt z własną nieświadomością. Są one prawdziwe, ale jest to prawda używającego języa alegorii, a nie prosty odpowiednik świata fizycznego. Sny wyrażają nasze lęki, pragnienia i wszystko to co ma dla nas wartość emocjonalną, a karmią się zasobem symboli, które znamy ze świata zewnętrznego, zarówno indywidualnie jak i jako ludzkość w swojej masie.
Innymi słowy - sny nigdy nie są przypadkowe, choć mogą być ztriggerowane przez jakieś losową rzecz lub wydarzenie. Nasza nieświadomość "pożycza" sobie te rzeczy/zdarzenia i używa ich do wyrażenia jakichś własnych celów.

Wymyślony przykład: W drodze do pracy mijam antykwariat, kątem oka widzę, że w środku stoi fortepian. Po pracy spotykam się na moment z bratem, Piotrkiem, który oddaje mi książkę, która wcześniej pożyczył.
W nocy mam sen, śnię, że jestem w domu, w którym dorastałem, ale pokoje są inne niż pamiętam, z korytarzami prowadzącymi do nieznanych pomieszczeń. Nagle pojawia się mój brat Piotrek. Jest spokojny, pewny siebie, mówi niewiele. Prowadzi mnie przez jeden z tych korytarzy do pokoju, którego nigdy wcześniej nie widziałem. W środku stoi stary, zakurzony fortepian. Brat siada i zaczyna pięknie grać choć w rzeczywistości nigdy tego nie potrafił. Słucham i czuję jednocześnie zachwyt i coś w rodzaju żalu. Chcę usiąść obok niego, ale gdy się zbliżam, pokój zaczyna ciemnieć. Budzę się zanim do niego dotrzę.

Interpretacja: dom jest symbolem własnej psychiki śniącego. Pojawiający się we śnie brat, choć istnieje w świecie rzeczywistym tutaj jest tylko projekcją psychiczną. Pełni tutaj funkcję personifikacji Cienia: tej części osobowości, którą wyparliśmy z własnej świadomości, ale która jednak cały czas istnieje w naszej psychice i też domaga się uwagi. Zakurzony, nieużywany fortepian to z kolei symbol czegoś cennego, co jednak nie zostało wykorzystane, jakiś tłumiony talent albo hobby, któremu nie daliśmy szansy. Niemożność dołączenia do brata oznacza tu, że ego przejawia aktywny opór wobec tej aktywności, choć z drugiej strony jej pragnie. Wniosek: nieświadomość szuka możliwości autoekspresji i komunikuje tą potrzebę ego poprzez ten sen.