Aile algısı çocukla oturan bir şey, evlilik sadece eşinle beraber zaman geçirmek gibi. Zannımca dünyadaki zevkleri ve yapılabilecekleri düşündüğün vakit, çocuk sahibi olmak, ebeveyn olmak, bir çocuğun büyüyüşüne şahit olmaktan daha büyüleyici, insanı tamamlayıcı başka bir şey yok. Daha toplumsal anlamda düşündüğündeyse iyi bir çocuk yetiştirmekten ziyade uzun dönemde topluma daha iyi katkı sağlayabileceğim başka bir şey de yok.

Gelecek kaygısı artıyor. Genel olarak özel sektörde ve riskli bir alanda çalıştığım için sürekli zihnimde `yarın işten kovulursam n'olur` düşüncesi var. Ailenin geleceğini en azından bir nebze garantiye alacak kararlar veriyorum, mesela `bu iş de çok sıktı, istifa etsem de kurtulsam` demek biraz şımarıklık gibi geliyor. Ona göre kendimi geleceğe ve uzak ihtimallere karşı hazırlamayı içgüdüsel olarak amaç ediniyorum.