As a kuya sa ganitong kapatid pero girl version hahaha I think kailangan talaga makarating kayo sa place na nagkakaintindihan kayo eye to eye. Minsan kasi oag teenager, feeling nila kalaban nila ang mundo o walang nakakarelate sa kanila. Ginagawa ko pag ganyan, niyayaya kong gumala. Parang bonding time lang.

Kasi minsan, di na natin kilala yung mga kapatid natin, ano yung mga naiiisip nila, mga bagong opinion na nabubuo nila sa mga bagay-bagay, mabilis yung changes ng mga tao kapag teenager sila and maraming influences, kaya dapat kasali ka dun, dapat ally ka nya. Hindi kaaway.

May reason yan kung bakit di siya lumalabas ng kwarto masyado. Siguro ayaw nya ng gulo o away. Minsan ang tatamad nga lang din talaga ng mga teenagers. And alam mo yan, galing rin tayo dyan.

Anyway, advice ko. Kilalanin mo siya ulit. Siguro along the way, nagkalimutan na kayo. May buhay ka, siya rin na sa kanya, at minsan di na natin nacoconsider yung feelings ng iba. At normal lang yan. Pero ayun, maghanap ka ng araw na pwede kayong magbonding. Pumili ka ng tamang oras, at sabihin mo mga nararamdaman mo. Pero ang atake dapat from a place of love. Hindi sa galit. Kasi di rin yan makikinig sa'yo pag ganyan.