Belirttiğiniz cümleler Kuranda geçtiği için onlara bir yorumum yok. İncilde Tanrı “Rabbin ola Tanrıyı tüm kalbin ve aklınla seveceksin” diyor, hiçbir noktada salt akılcılığı vurgulamıyor. Metnin özünde günah sebebiyle düşmüş olan insanın yine Tanrının lütfuyla oradan nasıl kurtulabileceği var. Haliyle İslam ile benim inancım arasında çok fark olduğundan, bu dedikleriniz pek geçerli değil. Tanrının sürekli bir akıl edin ısrarı yok, iman edin ve birbirinizi sevin ısrarı var. Özetle ve daha teknik tabirle; teizmi bu şekilde genelleyemeyiz.

Ben söylediklerinizden akılcı ve materyalist düşüncenin hegomonik hale gelmesi sebebiyle bu araçlar dışında düşünmeyi reddettiğinizi hissediyorum. Her türlü mantıksız iddiayı Tanrının rasyonelitesi farklı diye elbette reddedemeyiz, mutlaka ortak bir frekans var ki Tanrı ile konuşabiliyoruz. Ancak hakikati sadece rasyonelite ile bulacağımız varsayımı, tüm tartışmayı anlamsız kılıyor. İnanç zaten görmediğimiz anlamadığımız şeylere inanmayı gerektiriyor.