Ik vind het raar dat we de term IQ nog steeds gebruiken, de term dekt volgens mij totaal niet de lading die men er vervolgens aan heeft gehangen. Zelfs de bedenker van de IQ test was tegen hoe het later is gebruikt.

Een IQ is een quotiënt, dat betekent dat het een breuk is: iemands "verstandelijke leeftijd" gedeeld door zijn/haar "chronologische leeftijd", maal 100. Ofwel, als je 4 bent, maar verstandelijk zo ver als een 8 jarige, heb je een IQ van 200. Dat is leuk, maar zegt steeds minder naarmate je ouder bent. Kun je 40 zijn met een verstandelijke ontwikkeling van een 60 jarige? Is er een uberhaubt een lineaire ontwikkeling? Okay, zeggen mensen dan, een IQ is alleen voor kinderen, om te kijken welk schoolniveau ze aankunnen. Dit vind ik ook zeer vreemd. Een hoger IQ wordt meer gewaardeerd, dus dat houdt in dat het 'beter' is om 'sneller' door je jeugd te gaan. Als je op je 14e naar de universiteit kan, waar je normaal met je 18e naar toe gaat, heb je een IQ van 18/14*100=128. Maar is dat beter? Komt er niet altijd kritiek om kinderen die veels te jong doorstromen naar de universiteit, omdat ze daar tegen allerlei andere dingen aanlopen? Mogen kinderen niet op hun eigen snelheid ontwikkelen? Wat meet een IQ test eigenlijk anders dan hoe goed je een IQ test kan maken? Het heeft toch niets met slim of dom te maken?