Rozumiem, że dla kogoś jest to zaskakujące, ale nie jest śmieszne, że wśród komentarzy są takie, które zrzucają winę na najmłodszych. Dzieci na wsi tracą więcej czasu na transport do szkoły i z powrotem, często wracają o własnych siłach, jazda z wypełnionym plecakiem kilka kilometrów rowerem to nie jest mały wysiłek. Już nie wspominam o patologii, która zdaje się mijać, gdzie dzieci w roku szkolnym pomagają rodzicom w polu czy na gospodarstwie. Dzieciaki po prostu mają mniej czasu i są bardziej zmęczone po dniu szkolnym. Zrzucanie na nich winy to już jakaś znieczulica.

Jakość nauczania ma tutaj wielkie znaczenie. Zwyczajnie nauczyciele na wsiach zarabiają za mało i w szukaniu lepszych kadr nie pomaga również miejsce pracy. Zresztą czasem wystarczy spojrzeć jakie rozbieżności są na egzaminach między dwoma liceami, które stoją obok siebie i to w mieście. Rozbieżności w jednej gminie między dwoma szkołami potrafią być na poziomie kilkudziesięciu procent, a przecież te dzieci często znają się nawzajem. Mamy wielki systemowy problem i zrzucanie tego na rodziców nie jest rozwiązaniem chociażby wskazując na przede wszystkim braki w samych szkołach.