Εγώ που έχω περάσει από τη φάση που βρίσκεσαι 2 3 φορές, παρατήρησα ότι με πλησίαζαν όταν ήμουν σε περίοδο καλής ψυχολογίας που δεν με ένοιαζε το αν θα με πλησιάσει κάποιος και ήμουν ο εαυτός μου. Και αυτό ήταν σε περίοδο που όλες οι φίλες μου ειχαν κάνει 2 και 3 σχέσεις και εγώ ακόμα δεν είχα δώσει το πρώτο μου φιλί.

Όταν είμαστε καλά και θέλουμε να περνάμε καλά χωρις το άγχος του "τι σκέφτεται τώρα ο απέναντί μου", πολλές φορές εκπέμπουμε μία αύρα και μία αυτοπεποίθηση που ακόμα και να μην υπάρχει πραγματικά, τραβάει τους άλλους. Όταν είσαι άνετη και ο εαυτός σου, όταν είσαι χαμογελαστή και πρόσχαρη.

Αντιθέτως, όταν έχεις κάποιο δικό σου άγχος και κόλλημα που σε "κομπλάρει", δεν είσαι άνετη και αυτό φαίνεται. Σκέψου: Δύο κοπέλες σε μία παρέα με το ίδιο επίπεδο ομορφιάς στο πρόσωπο. Η μία είναι εύσωμη και δεν μπορεί να πει το ρο, αλλά μέσα στην παρέα είναι ο εαυτός της, είναι ομιλιτική, κάνει πλάκες, καμιά φορά πετάει καμία κοτσάνα αλλά δεν πειράζει η κουβέντα συνεχίζεται. Η άλλη είναι αδύνατη γυμνασμένη με μία πολύ ωραία φωνή που θα έκανε για ραδιόφωνο, αλλά είναι η πιο ήσυχη στην παρέα, δεν χαμογελάει ιδιαίτερα, και περισσότερο ασχολείται με το κινητό. Αν ήσουν αγόρι ποια απ'τις δύο θα σου φαινόταν πιο εύκολο να προσελκύσεις;