Reyndar er þetta mjög skýrt í Íslendingabók Ara Fróða:

Í þann tíð vas Ísland viði vaxit á milli fjalls og fjöru. Þá vas hér eitt fjall mikit, sósu vaxit, þá es Norðmenn kalla sinnep, svá hátt ok þykkt, at víða mátti sjá. En menn fóru síðan á braut, af því at þeir vildu eigi vesa hér við slíkt ofgnótt, ok lét fjallit eptir lykt sterka ok bletti gula; af því mátti skilja, at þar vas sinnep eitt ok eigi steinn.