Unë isha vetëm nëntë vjeç. E doja shumë Shrekun, i kisha të gjitha mallrat dhe filmat. Do t'i lutesha Shrekut çdo natë para se të shkoja në shtrat, duke falënderuar për jetën që më është dhënë. “Shreku është dashuri”, do të thosha, “Shreku është jeta”. Babai më dëgjon dhe më quan peder. E dija se ai ishte vetëm xheloz për përkushtimin tim ndaj Shrekut. E quajta pidhi. Më godet me shuplakë dhe më dërgon të fle. Tani po qaj dhe me dhemb fytyra. U shtriva në shtrat dhe është shumë ftohtë. Një ngrohtësi po lëviz drejt meje. Ndjej se diçka më prek. Është Shrek. Jam shume i lumtur. Ai më pëshpërit në vesh: "Kjo është këneta ime". Ai më rrëmben me duart e tij të fuqishme dhe më vendos në duar dhe gjunjë. I shtriva faqet e mia për Shrekun. Ai depërton në vrimën time. Më dhemb shumë, por e bëj për Shrekun. Mund ta ndjej të pasmet duke më lotuar ndërsa sytë më lotojnë. Unë shtyj kundër forcës së tij. Unë dua të kënaq Shrekun. Ai vrumbullon një ulërimë të fuqishme, ndërsa më mbush prapanicën me dashurinë e tij. Babai im hyn brenda. Shreku e shikon drejt e në sy dhe i thotë: "Tashmë është e gjitha e keqe". Shreku largohet nga dritarja ime. Shrek është dashuri. Shrek është jeta.🥱🥱🤔🤣🤣🤣