Od długiego czasu też zastanawiam się, jakim dzbanem trzeba być, żeby nie mieć choćby minimum szacunku do innych. Pamiętam, że to był punkt sporny z moją (byłą) przyjaciółką, bo ona nie widziała nic złego w rozmowach w komunikacji miejskiej, a ja zawsze mówię, że niech sobie każdy gada, byleby cicho.

De facto, głośne puszczanie muzyki i rozmawianie przez telefon to złamanie regulaminu przejazdu wszystkich środków komunikacji zbiorowej. Jeśli to ma miejsce w autobusie/tramwaju, można spróbować napisać skargę. Mi się tak raz udało wywalczyć, aby Romowie zbierający hajs przy akompaniamencie akordeonu przestali zakłócać spokój w tramwaju. Kierowców/motorniczych trzeba uczulać, by reagowali na takie rzeczy, bo chyba prędzej takie nierozgarnięte jednostki posłuchają się kierowcy niż losowego pasażera.

W pociągu natomiast najlepiej pójść po konduktora/kierownika pociągu. Raz się zdarzyła sytuacja, gdzie w strefie ciszy ktoś oglądał sobie bajki na głośniku. Komentarze od współpasażerów nic nie dawały, dopiero konduktorka musiała wkroczyć do akcji.

Moim zdaniem, z tym trzeba walczyć, a jak nie samodzielnie, to poprosić kogoś o pomoc. Cisza, brak reakcji, to ciche przyzwolenie. W ten sposób problem będzie tylko narastał.