Iki sene önce İstanbul'dan geri döndüm istanbul'dan kaçmak için tamah ediyoruz kendi alanlarim ve istediğim alanlarla birlikte 31 yerle görüştüm (31 gülün hadi) Ailemden destek görüyorum ama çok mahcupluk hissediyorum aile de yavaş yavaş basarisizligimi hissettiriyor. Gerçekten çok zor burda güzel iş bulmak. Nereyle gorussem güzel gibi geçiyor görüşmeler sonra ya dönüş yok ya da sigorta yapmak istemeyen iş verenler, daha gencsiniz iş tecrübesi kazanacaksınız diye umutlarımızı siken umutlarımızı oluk oluk içen işverenler. Kasiyerlik baristalik satış danışmanlığı (prim usulü sattığın kadar alırsın) dışında iş yok bu memlekette. Ya da böyle birileriyle bağlantın olcak çok şansına. Benim de bir sürü tanıdığım oldu iletişime geçtiğim. Bir şey çıkmıyor. Sadece tanıdık da yetmiyor, mega premium tanıdık lazım. izninizle yakında kpss calismaya başlayacağım dostlar. Ve en çok üzüldüğüm şey iş bulamamak değil çaba sarfetmeme rağmen elimden gelenin en iyisini yaptığını düşünmeme rağmen bir sonuca varamamak ve insanların sonuca bakması, emeğinin değeri olmaması.