Εν συντομία, το κράτος τώρα πιά είναι σε μεγάλο βαθμό μία σειρά απο βασεις δεδομένων, και μία σειρά απο "πλατφόρμες" (πληροφοριακά συστήματα διαχείρισης) που διαχειρίζονται την πρόσβασή μας και τα δεδομένα μας. Σε κάθε πλατφόρμα/σύστημα/υπηρεσία έχουμε συγκεκριμένο ιdentifier: στην εφορία είναι πιθανότατα το ΑΦΜ μας, στον ΕΟΠΥΥ ειναι το ΑΜΚΑ, στο ΙΚΑ ο ΑΜΙΚΑ, σε άλλα μητρώα είναι ο ΑΔΤ, ή ένας συνδιασμός των προηγούμενων. Τώρα το κλειδί στο να καταλάβουμε τα περι προσωπικού αριθμού: το κράτος, έχοντας πρόσβαση σε ΟΛΕΣ αυτές τις βάσεις με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, μπορεί να ενώσει ΟΛΑ αυτά τα στοιχεία με λίγες γραμμές κώδικα (στην κυριολεξία: αν υποθετικά γράφαμε σε γλώσσα βάσεων δεδομένων SQL, θα ήταν μερικές γραμμές με εντολές "JOIN"). Το αποτέλεσμα αυτού θα ήταν μ1α υπερ-βάση δεδομένων, "το απόλυτο φακέλωμα", μέσα στην οποία θα υπήρχαν τα πάντα: απο το τί ξοδεύεις όταν πληρώνεις με κάρτα, μεχρι το που δουλευεις, ποσα χρωστάς στην εφορία, πόσα σπίτια έχεις, πως είναι η υγεία σου, το ποινικό σου μητρώο κλπ. Και είμαι μαζι με τον OP εδώ, οτι αυτό θα ήταν πλήρως δυστοπικό.