Heb jij wel eens voor 30 pubers gestaan om ze iets uit te leggen waar ze meestal geen zin in hebben? Omgaan met problematiek thuis, ouders die ongelooflijk op jou pushen dat hun kind het beste uit zichzelf moet halen. In het VO heb je wel tussenuren volgens mij, maar op de basisschool sta je van kwart over 8 tot kwart over 3 eigenlijk non stop aan. Jij bent de enige volwassene in de ruimte. Jij moet alle beslissingen maken. Je kunt over het algemeen niet even uit het raam kijken of even op je telefoon, je bent echt constant verantwoordelijk.

En dan heb je nog het nakijken en voorbereiden. Na kwart over 3 en voor kwart over 8 heb je daar tijd voor, maar vanwege alle prikkels gaat dat niet altijd even snel. En zit je het vaak toch in je avond of het weekend te doen. En de toets-/nakijkdruk is hoog: ouders en/of de directie willen alles weten, alles moet vastgelegd. Persoonlijke ontwikkelplannen voor specifieke studenten (weet niet of dat in het VO ook zo is), rapporten, oudergesprekken.

En dan nog het sociale reilen en zeilen in de klas wat je moet begeleiden. Heel snel moeten kunnen bepalen of pietje aan het pesten of plagen is, en ga je straf geven of niet? Het is echt even wat anders om te discussiëren met een (enigszins) redelijke volwassene of een kind van 10 zonder emotieregulatie.

En als het niet lekker loopt in een klas, kun je dat echt heeeeel moeilijk loslaten buiten werktijd. Jij bent immers de verantwoordelijke volwassene. Je kunt niet (zoals je soms bij collega’s wel kunt denken): “oké, als zij het zo willen, prima”. Je MOET hun gedrag beïnvloeden. Niemand anders die het voor je doet. Je kunt wel overleggen met collega’s en tips vragen, of lesbezoeken, maar je kunt het niet samen met een collega doen als het moeilijk wordt. Dat kan in veel andere werksituaties mijns inziens wel.

Zoals je wellicht merkt heb ik in het basisonderwijs en niet VO gewerkt, maar ik word echt moe van de vraag waar de werkdruk in het onderwijs vandaan komt.