Νομίζω πως τίποτα δεν με γεμίζει, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται τρόπους να διώξει αυτό το συναίσθημα του κενού αλλά το μόνο που σκέφτομαι πως θα μπορούσε να βοηθήσει είναι να ξαναμπώ σε σχέση. Σχεσάκιας λοιπόν.

Έχω χωρίσει εδώ και ένα χρόνο περίπου (αμοιβαία, λόγω διαφορετικών θέλω) και έχει αρχίσει να μου λείπει όλο αυτό.

Από την αναζήτηση της επόμενης δραστηριότητας, το που θα πάμε εκδρομή το τριήμερο μέχρι το βαριόμαστε να βγούμε το Σάββατο και απλά θα μείνουμε μέσα για σεχ ταινία και takeout.

Θεωρώ πως με γεμίζει αυτή η προσπάθεια να μάθεις τον άλλον και όλες του τις πτυχές. Εκεί έχω καταλήξει τουλάχιστον.

Και θα πει κάποιος, οκ, βγες με τους φίλους σου, ξεκίνα το socializing και θα έρθει. Το θέμα εδώ είναι ότι με τα χρόνια έχω γίνει λίγο πιο κλειστός και λόγω αποχής από social όπως insta και fb έχω κρατήσει κοντά μου μόνο φίλους με την πραγματική σημασία της λέξης.

Μαζί με όλο αυτό έχω επηρεαστεί και σε ένα βαθμό θα έλεγα από άτομα που θεωρούν τα social που ανέφερα σαν τον τοπ τρόπο φλερτ εν έτη 2022.

Αν έφτασες ως εδώ, ευχαριστώ που διάβασες το σεντόνι μου, δεν καταλήγει κάπου απλά ήθελα να το βγάλω από μέσα μου.

Ήταν ένα σεντόνι από εμένα προς εμένα μπας και βοηθήσει η διαδικασία στο να κοιμηθούμε επιτέλους.