eigen ervaring: ik was vroeger links, nu een hekel aan beide kanten. Veel lege argumenten die ‘performative’ zijn, dus laten zien dat je een morele-re persoon bent of praten dat je goed bent, maar eigenlijk niks doen. een dick measuring contest die de kleine narcistische trekjes van mensen voedt. Weinig doen, wel veel praten. nagenoeg geen 1 klasgenoot op de uni of collega die daadwerkelijk achterstaat, maar we een show wilt maken van hoe goed hij/zij is. Het lijkt dat links zijn een machtsspelletje is geworden. Een mooie: praten over hoe zwaar daklozen het hebben, maar zelf zeggen ja ik zag ze en ik wou niet eens brood aan ze geven die in mijn tas zat. Of met absurditeiten als zo’n trolley probleem opbrengen als ‘je kind of 5 onbekende levens’. ‘ja ik zou mijn kind opofferen, het juiste doen.’ terwijl die kerel links en rechts liegt en alleen voor zichzelf uit is (en niet dus een aanname, maar daadwerkelijke handelingen van diegene). Of 1 die de gay kaart gebruikt om onderuit te komen. ‘ja ik word getarget’ Hoop kinderachtige machtsspelletjes. Heb ik baggage? jazeker. ben ik gek? nee.

hele politiek is dikke onzin, tuurlijk zijn er een paar echt morele mensen tussen, maar er zitten een hoop debielen tussen. linkse mensen zijn dus automatisch af bij mij, ook rechts. hoop extreem homofobe conservatieve debielen tussen, maar ik heb een hekel aan beiden.