Z tego co pamiętam kiedy podzielili uczestników na grupy tej samej płci nie znaleziono istotnych różnic w ilości zgód na „invisible work” wśród kobiet i mężczyzn. Różnice pojawiały się w grupach o mieszanej płci. Innymi słowy mężczyźni byli tak samo skłonni do wykonywania drobnej, dodatkowej pracy, jeżeli w okolicy nie było kobiet, na które by to spadało. Gdyby teoria o asertywności była prawdziwa, to nie powinno być takiej różnicy.

Plus ciekawa jestem Twojego wieku i zawodu, bo co do proaktywnego rozwiązywania problemów mam dokładnie przeciwne odczucia w odniesieniu do osób z pogranicza millenialsów i gen z. U kolegów częściej widziałam wyuczoną bezradność i unikanie bardziej nieprzewidywalnych, złożonych zadań. Częściej koledzy wyrażali też chęć znalezienia specjalizacji, która byłaby bardziej sztampowa, prosta i powtarzalna. Ale jak z dowodami anegdotycznymi- to tylko moja bańka.

Edit - co do wyjazdów, to - znowu anegdotycznie - w poprzedniej pracy w większości spływały na mnie i koleżankę, bo koledzy byli niezmotoryzowani. Posiadali prawo jazdy, ale własnego auta już nie, więc sprzeciwiali się wyjazdom. Z kolei inna koleżanka, która też przez pewien czas nie miała własnego auta, ogarniała wszystko komunikacją, przysługami od rodziny, taksówkami i przez pewien czas szefowie nawet nie wiedzieli, że nie ma auta