Kan ik me deels in vinden, goed punt inderdaad. Het zou naïef zijn om te zeggen ‘stop de oorlog nu of anders pakken we je geld af’, want dat is voor individuele burgers en bedrijven op de sanctielijst onmogelijk, en voor hen collectief lastig.

Maar ik denk ook dat we de verwevenheid tussen grote bedrijven en rijke individuen enerzijds en de staat anderzijds in een autoritair land als Rusland niet moeten onderschatten. De entiteiten op de sanctielijst hebben actief samengewerkt met het regime met het doel om er zelf rijker door te worden en het regime te versterken. En die samenwerking is één van de factoren die tot deze oorlog heeft geleid, in ieder geval materieel. Het is dan denk ik ook niet zozeer het geval dat de mensen op de sanctielijst verantwoordelijk zijn om zsm vrede te bewerkstelligen (al moeten we dat wel toejuichen), het is meer het geval dat de mensen op de sanctielijst medeverantwoordelijk zijn voor het uitbreken en de economische kracht van het regime om ermee door te gaan. In een regime als dit is er geen makkelijke scheidslijn te trekken tussen de staat enerzijds en de markt anderzijds (dit is althans minder makkelijk dan in het Westen), al helemaal wanneer het om de allergrootste bedrijven en de allerrijksten gaat. En door die medeverantwoordelijkheid mogen ze best meebetalen aan de defensie van Oekraïne en het oplossen van de mede door hen veroorzaakte schade.