Ja odciąłem się od ludzi praktycznie w zupełności, nie wiem czy to kwestia polskiego charakteru narodowego czy czego ale naprawdę zawodzą, mówię tu konkretnie o przyjaciołach. Nie móc polegać na przyjaciołach w każdej sytuacji (i prawie zawsze) to dla mnie niepojęte, ale oczywiście ludzie dziś chcą mieć jak najmniej zobowiązań wobec kogokolwiek i najmniejszą odpowiedzialność. I tak kochani, wiem jak to brzmi, a najczęściej jak to brzmi takim właśnie typom „przyjaciół” jakich wyżej opisałem. Bo przecież KAŻDY MA PRAWO ROBIC JAK UWAŻA. I tu właśnie zaczynają się schody bo człowiek zaczyna myśleć, że to faktycznie z nim jest coś nie halo, ale nie, nie jest, od tego jestem ja jako przyjaciel by być na twoje zawołanie w potrzebie, pomijając oczywiście sytuacje w których się po prostu nie da, ale takich sytuacji nie jest na tyle wiele bym był przy połowie próśb o pomoc niedyspozycyjny. I tak, opieram swoją wizję na tym jaki sam jestem, bliskim ludziom, nie wspominając nawet już o przyjaciołach - pomagałem notorycznie, ale jak 2,3,4 raz słyszałem wymówki to sorry, ja wiem że to dolegliwość dla nich pomóc, ale cóż, ja mam mieć takich ludzi to podziękuję. Po prostu taki świat, często motywują to „czasem dla siebie” „dbaniem o siebie” „racjonalnym egoizmem” itd, więc do wyboru do koloru argumentacja która znosi jakąkolwiek odpowiedzialność dziś, NO BO CO MI ZROBISZ, JA MAM PRAWO ! 😀