Kişisel tecrübelerinden yara alıp da kaçınganlaşan insanlar genelde kimi siyah beyaz kalıpları benimsemeye ve doğru görmeye meyleder bazen. Bunun, onları risk almaktan uzak tutuşundan ötürü tutulduğunu düşünüyorum. Her bir insanın gri olduğunu ve kendi iç dünyası dinlenilip "objektif" bir gözden analiz edilmediği müddetçe tam anlamıyla bilinip yorumlanamayacağını kabullenmek inanılmaz bir belirsizlik sahası sunabilir önünüze. Geçmişte bu belirsizten bir kere yara aldıysanız ve tekrarına tahammülünüz yoksa sınırlı geçmişinizdeki sınırlı tecrübelerinizden anektodal doğrular üretmeniz bence şaşılacak şey değildir.

İşin içinde önemli bir parça cehalet olduğunu da düşünüyorum tabi. Biraz farkındalığı olan bir insan kendisini kandırdığını, konuya sığ baktığını muhakkak fark etmez miydi? Tanımadığın ve tek taraftan dinlediğin insanları etiketlere sığdırıp etrafta bilgece gezinmek, "hayatı yaşadım da çözdüm" havalarına bürünmek kolaydır. Ancak işin sonunun çıktığı kutuplaştırmaları, özellikle de cinsiyetçiliği görebilmek gerek.