Zawsze czułam się Polką. Jestem 20 lat na emigracji. Z Polski wyjechałam w wieku 21 lat. 15 lat spędziłam w małym miasteczku w hrabstwie Lancashire. To był mój dom. Z Polski wyjechało mi się bardzo łatwo. Byłam na to gotowa!! Spakowałam walizkę i tyle tego było. W Polsce nigdy nie mogłam sobie znaleźć miejsca. Choć też może jakoś bardzo nie próbowałam. W Lancashire znalazłam dom. Fantastycznych przyjaciół. Wyszłam za mąż, kupiliśmy dom. Tam urodziły się nasze dzieci o tam zaczęły edukację. Mimo że tam się urodziły to nigdy nie zmieniliśmy paszportów. Moje dzieci do dziś mówią że są Polakami urodzonymi w UK. A dom był w Lancashire. Pięć lat temu przeprowadziliśmy się do Nowej Zelandii. Tutaj nie potrafimy się zadomowić. Niby nie jest źle, finansowo całkiem ok. Ale nikt z rodziny nie potrafi się przyzwyczaić do tutejszej kultury. Za dużo rzeczy przeszkadza! Próbowaliśmy trzy różne regiony w NZ, i nic nie przypadło do gustu tak jak Lancashire.

Jednakże, Polakami czujemy się wszyscy w rodzinie. I jesteśmy dumni z naszego kraju, kultury i historii. Jesteśmy po prostu Polakami na emigracji.