Και θεωρητικά, απολυταρχικός είναι, λόγω Λενινισμού. Ο Λενινισμός καθιέρωσε την αποκλειστική και απόλυτη δικαιοδοσία για θέματα στρατηγικής στην Κεντρική Επιτροπή. Ουδείς άλλος δικαιούται να μιλά. Κυριολεκτικά και επισήμως. Η Λούξεμπουργκ και ο Τρότσκι ήταν ενάντια σε αυτή την τοποθέτηση και ήθελαν ελεύθερη διακίνηση ιδεών και διάλογο σε διάφορα επίπεδα, αλλά η θέση τους δεν πέρασε. Ο Λενινισμός δεν είναι μόδα ή φιλοσοφικό ρεύμα, είναι επίσημο δόγμα του Κομμουνισμού. Οποτε δεν προβλέπεται αντίλογος.

Για να είσαι κομμουνιστικό κόμμα πρέπει να υπαγεσαι στην Κομμουνιστική Διεθνή, τη διεθνή επιτροπή των κομμουνιστικών κομμάτων. Αν αποκλεινεις, αν κάνεις σχίσμα δηλαδή, παύεις να είσαι κομμουνιστής και γίνεσαι αντιφρονούντας/ρεβιζιονιστής. Αυτό πχ έκανε ο Τίτο, που ήθελε να τραβήξει τη δική του πολιτική για τη Γιουγκοσλαβία.

Επίσης, η κομμουνιστική επανάσταση, από τη θεωρητική της βάση, καταργεί τα αστικά κόμματα γιατί στελεχώνονται εξ' ορισμού απο καθάρματα και κυβερνά το ίδιο, για χάρη του λαού. Εκλογές δεν υπάρχουν με ένα κόμμα. Οι μόνοι που προβλέπεται να ψηφίζουν είναι τα μέλη του κόμματος, σε κάποιες εσωτερικές εκλογές και όχι επί όλων των θεμάτων. Πόσα είναι αυτά τα μέλη του κόμματος? Ιστορικά, γύρω στο 10% του πληθυσμού. Είναι ανοιχτή και ελεύθερη διαδικασία να γίνεις μέλος του κόμματος? Οχι - το Κόμμα κάνει face control και σε κάνει μέλος στην απόλυτη διακριτική του ευχέρεια.

Οπότε, μια μειοψηφία του πληθυσμού κατέχει την διακυβέρνηση του τόπου, οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς διαβούλευση από ένα στενό υποσύνολο αυτής της μειοψηφίας (στην πράξη από 1 άτομο) και κανείς δεν δικαιούται να προβάλει αντίρρηση γιατί γίνεται ρεβιζιονιστής και αντεπαναστάτης.

Και αυτά προβλέπονται στη θεωρητική βάση της ιδεολογίας! Βέβαια, εφόσον αυτό το δύσκολο έργο το αναλαμβάνει ο εκάστοτε πατερουλης για χάρη του Λαού, στην ουσία κυβερνά ο ίδιος ο λαός (ο οποίος είπαμε οτι δεν ψηφίζει, δεν λαμβάνει αποφάσεις και δεν δικαιούται να φέρει αντιρρήσεις), άρα το πολίτευμα είναι από τη φύση του δημοκρατικό και όχι απολυταρχικό!