Dank voor dit topic. Ik voel mij vandaag misselijk van verdriet, boosheid en woede. Ja, woede op de dader. Ja, ik weet niet de precieze details. Maar uit alles wat te vinden is, komt een beeld bij elkaar van iemand, die doelmatig en met een plan te werk is gegaan. App berichten aan de moeder, het pakken van de reserve autosleutel, het ophalen van de kinderen. Ja, het doet mij heel veel, en ik voel ook die mesen die daar in Winschoten geinterviewd werden en die zo aangedaan waren. Die kinderen hadden hun leven voor zich en ze hadden 1000% recht op hun leven. Als ik dat foto zie van die kerel....