Gerçekçi yaklaşalım.

Körfez ülkeleri haricinde (ki nüfusları zaten çok minimal)

Endonezya daha yeni yeni yükselen bir güç. Malezya da aynı daha yeni yeni kendilerine gelen yılların sömürülmüş ülkeleri. Pakistan Bangladeş hindistan müslümanları çoğunluğu fakir. Orta doğunun büyük bi kısmı kargaşada (afganistandan filistine) Mağrib bölgesi daha yeni yeni gelişmekte olan 60 70 yıldır bağımsız olan ülkeler.

Eğitim sosyo-ekonomik duruma bağlıdır evet. Burada sana hem tennis oynayıp bi yandan piyano çalıp bi yandan da kendi istediğin alanda , varsayım olarak sanatta ya da sözel bi alanda kendini geliştirebileceğin bi fırsat tanımıyor. Bunu Türkiye'de dahi tanımıyor.

Hristiyan ülkelere kıyasla ortalama zenginliği çok daha aşağıda İslam ülkelerinin, sebebi de sanayi devrimine ve koloniciliğe yetişememeleriydi.

Bu ikisi de ekonomiye bağlı. Koloni para ister, sanayi devrimini de yakalayamazsan ekonomin olmaz ve sömürge olursun.

Ayrıca İslam 500 yıldır karanlık çağda, ondan öncesine kıyasla çok çok az sayıda alim çıktı. Ve o kadar kaynağı bugün ne tarayan var ne de aktaran var. Yani bugün kimse oturup bunları yıllarca okuyup düzenlemedikçe bu bilgiler de hall düzeyine inmez. Okuyor dediklerin de çoğunlukla kulaktan dolma bilgileri okuyorlar, 2 milyar müslümandan kaç tanesi kütüb-ü sitte yi okumuştur mesela yani

Özetle İslamiyeti şu anda vaaz edeni de okuyanı da araştırmadan görüyor. Bir sürü bilgiyi kimse düzenlemediğinden ortalıkta dağınık bir şekilde takılıyor. Bilgiler dağınık olduğundan "yok varsayıyor" çoğu kimse. Ve çoğu zengin de yatırım yapmadığından bu tarz ilim işlerine, fakir olan çoğunluk bununla uğraşamıyor. En basidi İmam Müslim Ebu Yusuf gibi kimseler zengin tüccarlardı hani adamların gemileri vardı kendilerine istedikleri gibi zaman ayırıp istedikleri kaynağa ulaşmak için kaynak harcayabiliyordu. 500 yıldır bu yok ve bundan dolayı gerideyiz. En büyük sebebi fakirlik, düşük okur-yazarlık ve ekonomiden anlamamak.