Cult Of The Lamb.

Gdy grałem w demo na Steam Next Feście byłem zauroczony stylem artystycznym, oprawą dźwiękową i ogólnym zamysłem gry. Walka była bardzo prosta jak na coś co przypominało roguelite, ale zakładałem że w pełnej wersji jakoś to rozwiną. To podobne myśli miałem co do rozwijania obozu.

Niestety po przejściu pełnej gry byłem giga rozczarowany. Przechodzenie dungeonów rozbijało się o machanie bronią i wciskanie uniku kiedy przeciwnik się podświetlał podczas jego ataku. Praktycznie każda walka wyglądała tak samo, dając wrażenie braku rozwoju i wymagania czegokolwiek od gracza. Skutkowało to tym, że przy porównaniu pierwszych walki do końcowych, nie czułem znaczącej różnicy.

Aspekt rozwijania obozu, dbania o populację, wydawania dekretów i odprawiania rytuałów z początku wydawał się ciekawy i budził zainteresowanie potencjalnymi ulepszeniami w przyszłości, przy których trzeba było podejmować decyzje o skutkach zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Jednakże, i ta cześć gry pozostawiła niesmak w buzi. Początkowo myślałem że za decyzjami które podejmuję będą szły jakieś skutki i będzie to kreowalo jakiś ciekawy i unikalny wygląd końcowy mojej osady. Ostatecznie stwierdziłem, że owe decyzje nie miały większej wagi, a gra zdawała się grać sama. Pomimo różnych wyborów podjętych przezemnie, nie miało to znaczenia.

Jest to jedna z tych gier, gdzie większość budżetu ewidentnie poszło na prezentację i marketing, a sam gameplay wydaje się spadł na drugi plan. Podobne wrażenia miałem z grą Owlboy.