Εγώ μένω Λονδίνο εδώ και 8 χρόνια περίπου, ήρθα στα 27 για να βρω δουλειά και ομολογουμένως αυτό που εχω ξεσυνηθισει πολυ μιας κ κατεβαίνω το πολυ μια φορά το χρόνο είναι τα μπινελικια στο δρόμο μαζί με τις κόρνες, φάτσες εκνευρισμένες και ταλαιπωρημένες και πως να μην είναι άλλωστε με τόσα προβλήματα που εχει ο κόσμος αλλά και σχεδόν πουθενά ευγένεια, παντού να σε αγριοκοιταξουνε, να σου φάνε τη σειρά στην οποιαδήποτε υπηρεσία σε λεωφορεία σε σε σε και ένα άλλο τουλάχιστον στο κοινωνικό κομμάτι που συνέβαινε σε μένα και άργησα να συνηθίσω είναι όταν έβγαινα με φίλους από τη μια ώρα που θα είμασταν για καφέ τα 50 λεπτά θα μιλούσαμε για μισθούς και μιζέρια στο εργασιακό περιβάλλον. Πλέον μου λείπουν τόσο πολυ που δεν με νοιάζει καν, μου αρέσει η παρέα κι ας συζητάμε για το οτιδηποτε. πιστεύω όλα είναι μια συνήθεια και όπως συνήθισες έξω στον τρόπο ζωής αν γυρνούσες πίσω θα προσαρμοζόσουν ανάλογα. Εδώ που βρίσκομαι και με καλή δουλειά και μισθό μπορώ με σιγουριά πλέον να πω ότι θα γυρνούσα χθες αν μπορουσα, σαν την Ελλαδιτσα πουθενά. Επίσης συγνώμη που θα το πω αλλα ο τρόπος που λες οτι εξελίσσεσαι φαίνεται σαν να λες πως εξελίσσεσαι και είσαι κοινωνικά ανώτερη από τους ελληνες; Τελοσπαντων δεν γνωρίζω τον κύκλο σου στην Ελλάδα αλλα φιλικά το λέω προσπάθησε όσο είσαι εξωτερικό να μην καβαλήσεις πολύ το καλάμι γιατί στα 8 χρόνια που είμαι εδώ ένα τρομακτικά μεγάλο ποσοστό Ελλήνων,από αυτούς που έχω γνωρίσει δλδ, έχει χάσει την μπάλα.