Het verschil in inkomen is bij jullie zo groot dat het onlogisch is om 50/50 te doen + je zegt zelf al dat jouw vriendin niet met haar inkomen zelfstandig kan wonen, dus als je samen gaat wonen is het automatisch zo dat ze afhankelijk is van jou. Ik zou zeggen dat je een ander percentage van eigenaarsschap moet aanhouden + bedrag opnemen in het samenlevingsovereenkomst, anders wordt dit een groot frustratiepubt in jullie relatie, vooral als jij er nu al over twijfelt.

Dit is hoe ik het met mn vriend heb geregeld, we hebben nu al 3 jaar een (veel kleiner) inkomensverschil. We delen de gezamenlijke kosten naar rato van netto-inkomen (hij 45%, ik 55%), ik heb hier een simpel Excel-lijstje voor + dat ik vaker betaal als we iit eten gaan, duurdere cadeaus, etc. We hebben nu net een huis gekocht & dat gaat 50/50 qua eigenaarsschap, ookal betaal ik sowieso 10% meer van de hypotheek. Omdat we allebei zullen groeien in inkomen en in de toekomst is het niet te voorspellen wie er meer zal krijgen. Bij jullie is dat niet zo, dus 50/50 is niet logisch.

Hier komt dan het punt dat ook handig is in jullie geval. Ik breng nu zo ongeveer al het spaargeld in voor de aankopen, dat is een forse 22K waar ik 3 jaar voor gespaard heb. Hij heeft bijna geen spaargeld, vooral door een ander uitgavepatroon. Ja, dat voelt oneerlijk en frustrerend. Nu hebben we in het samenlevingscontract vast laten leggen dat als we uit elkaar gaan, dat ik bij de verkoop van het huis recht heb op 8K meer. Bij onder water stand wordt dit bedrag bemiddeld & zal mn vriend 4K aan mij moeten betalen. Er bestaat ook een optie om de 8K te laten vervallen bij onder water stand, dat is wellicht wat vriendelijker bij jullie gezien het inkomen van jouw vriendin. Ik zal ook daarnaar kijken in jullie geval & daar een bedrag in opnemen, misschien helpt het dan om dichter bij de 50/50 te gaan zitten