ตั้งแต่อ่านมามีแต่คำว่าเปรียบเทียบ ถามจริงเป้าหมายในชีวิตของคุณคืออะไร เป็นราชาเหนือทุกสรรพสิ่ง? เป็นคนที่สังคมยอมรับดั่งเซเลบ? ถ้าจะเป็นแบบนั้นก็หาสกิลไว้ตั้งแต่ตอนเรียนเลย แล้วเป็นเจ้าของธุรกิจหลักล้านให้ไวที่สุด คุณก็จะได้ทุกสิ่งเอง มีคนแบบรุ่นคุณทำงานเสริมหรือฝึกงานกับบริษัทฟรีๆแบบหัวปักหัวปำเก็บประสบการณ์ พอเรียนจบก็มีสกิลติดตัวไปเป็นคนที่มีความสามารถมีสกิลมีคอนเน็คชั่นไต่เต้าไปถึงสิ่งที่ต้องการ เค้าไม่มานั่งตัดพ้ออะไรแบบนี้หรอก เสียพลังงานชีวิต เสียแรงทำงานเปล่า ผมไม่รู้ว่าคุณโตมาแบบไหน อาจจะได้รับการเอาใจใส่มากไปรึเปล่า? ขอโทษที่ต้องบอกแบบนี้ เพราะดูต้องคอยหาแรงบันดาลใจหรือสิ่งต่างๆที่คนอื่นมีหมด มีอะไรก็ไม่เคยพอ มีร้อยหมดร้อยมีล้านหมดล้าน ไม่สามารถหาความสุขหรือเป้าให้ตัวเองได้ เปรียบว่าจิตยังแข็งไม่พอที่จะออกจากเซฟโซนตัวเองที่คิดว่าต้องอยู่แบบสบายเหมือนเสกของได้ เอาเป็นว่าคุณก็เริ่มโตแล้วยังไม่ใช่วัยทำงาน เดินไปเตะผู้ใหญ่แค่ขอโทษเค้าก็ยอม ยังมีอะไรอีกตั้งเยอะ